Kendi sesiyle ilahi söyleyerek uyanmak, başkasını ilahi söylerken görmekten hangi yönüyle ayrılır?

Manevi durumun içselleştirildiğini ve kaynağının rüya sahibinin kalbi olduğunu ima eder

Kişinin kendi sesiyle ilahi söyleyerek uyanması, bu manevi durumun birey tarafından özümsendiğini, yani içselleştirildiğini gösterir. Bu durum, manevi tecrübenin veya durumun kaynağının bizzat rüya sahibinin kalbi olduğunu ima eder. Buna karşın, ilahi söyleyen bir başkasını görmek, dışarıdan gelebilecek bir faydaya işaret eder. Dolayısıyla, kendi sesiyle uyanmak, kişinin kendi manevi çabalarının karşılığını aldığına dair kişisel bir onay olarak algılanır ve bu, dışsal bir yardım almaktan farklı bir anlam taşır.